NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Son bölümümüzde...
-Ortam fırtınalıydı. -Hana çok tatlıydı.
Aslında olumlu başlamıştık.
-Başta eğlenceliydi. -Hana, Ryo'ya
ligdeki final maçını kazanırsa birlikte bir gün geçirip geçiremeyeceklerini sordu.
Bu akşam şampiyon olursam
seni bir günlüğüne
-çalabilir miyim? -Tabii. Olur.
Her şey şen şakrak başlamıştı.
-Heyecan verici bir başlangıçtı. -Evet.
Hana sözünü tuttu ve maçı kazandı.
Ödül olarak da birlikte...
Hakone Kowakien Yunessun'a gittiler.
-Bikiniyi birlikte seçtiler. -Neşeyle!
Su kaydıraklarında sevinçlerini gizleyemediler.
Sonra jakuziye girdiler.
Ve epey yakınlaştılar.
Bir an için, Terrace House'ta her şeyin yolunda olduğunu sanmıştık.
Görünüşe göre Emika ve Ruka, sık sık film gecesi yapmaya
ve birlikte uyumaya başlamış.
Belli ki "sık sık birlikte uyuyorlar."
Hana da aralarındaki ilişkiden şüphelendi.
"Şüphe" doğru olmayabilir...
-Yakın olduklarını gördü. -Fazla yakın.
Birbirlerinden hoşlandıklarını düşündü.
DVD'leri birlikte geri götürmemizi önerdi.
"Git uyandır." dedi.
Aranızı mı yapıyor?
Evet, sanki.
Bu beni rahatsız ediyor.
Ryo orada olduğu için mi rahatsız ediyor peki?
Sebeplerden biri de bu.
Ryo'nun, Ruka ile arasındaki durumu duymasını istemediğini kabul etti.
-Tanrım... -Hemen kabul etti.
Ve bunun yüzünden ölümüne bir savaş çıktı.
Kimin aklına gelirdi ki?
İnsan basitçe çözeceklerini sanıyor.
Ama işler karıştı.
Onun yanında çok rahatım.
Oyun ve filmlerle bolca vakit geçiriyoruz.
Göze çarpmamasını bekleyemezsin.
Çünkü geç saatlere kadar beraber takılıyor,
oyun oynuyor, romantik komedi izliyor, uyuyorsunuz...
Bunlar doğru, değil mi?
-Öyle ama... -İnsanların nasıl yorumlayacağını
-kontrol edemezsin. -Demek istediğim...
Ama hareketlerin tam tersini söylerken
insanları romantik bir ilişkide olmadığına ikna edemezsin.
-Hana geri adım atmıyor. -Tabii ki atmayacak.
"Peki, özür dilerim." diyeceğini
-Değil mi? -ve devam edeceklerini sanmıştık.
Ama aksine.
Hana hücuma devam etti.
Hiç bekler miydiniz?
Hana'ya göre
-birlikte romantik komedi izlemek... -Evet.
O da senin eskiden düşündüğün gibi düşünüyor Ryota.
Birbirini yanaktan öpen insanlar görüp
sevgili olduklarını düşünmek gibi.
Emika'nın, Ruka ile sadece arkadaş olduğuna inanmıyorum...
Ben de inanmıyorum.
...hele de gecenin bir yarısı kanepede uyuyakaldıktan sonra.
-Apaçık yalan. -Değil mi ama?
Hana da inanmadı zaten.
Böyle şeyler sık sık oluyordur herhâlde.
-Muhtemelen. -Sonuçta çok yakınlar.
Yani romantik komedi yerine korku filmi seçseler daha mı iyiydi?
Bence olay o değil.
-Önemli olan filmin türü değil. -Ama işe yarayabilirdi.
Emika Takımı'nın avukatı aptal çıktı.
Elimizdeki verilere bakılırsa
korku filmi olsa Hana daha mutlu olabilirdi.
-Değil mi? -Belki bu kadar basittir.
-Gerçekten mi? -Kız o kadar saf ki.
Anlıyorum. Ben romantik açıdan
daha az gelişmiş bir ligde olduğumdan, herhangi bir film izlemeleri
birlikte olduklarını düşünmeme yetiyor.
-Bir de gece yarısına kadar. -Evet.
-Evlenmeleri lazım. -Evet ben olsam tutuklardım.
Yetkim olsa onları zinayla suçlardım.
-Kuralların çok tutucu ama. -Evet.
-Sana göre zaten şüpheliler. -Kesinlikle.
Zaten ben hep olmayan suçlar isnat ederim.
-Haksız yere hapis senin olayın. -Onca mahkûm.
Hiçbirinin neden hapishanemde olduğuna dair fikri yok.
Hepsi de "Suçumu bilmiyorum." diyor.
"Sen neden girdin?"
"Sadece selfie çekerken elimi omzuna atmıştım."
Emika, konuşmaları bitince odadan çıktı
ve Hana birini çağırdı.
-Doğru. -Orada kalmıştık.
Muhtemelen Ryo'ydu.
Öyle olsa gerek. Çünkü ona böyle resmî hitap ediyor.
Haruka da olabilir.
-Doğru. -Haklı olabilirsin.
Öyle olsa odalarına gitmez miydi?
-Ama Emika da orada. -Haklısın.
Neyse, şimdi öğreniriz.
-Doğru. -Ya Aja Kong'sa?
-İdolünü mü çağıracak? -Onun senpai'si.
Hana'nın annesi de Aja'nın altında yetişmiş.
İlginç. İkisi de Aja'nın tavsiyelerine kulak veriyor demek.
Vay canına, gerçekten gelebilir yani.
Uzakta göründüğü anda "Bu ne cüret!" dediğini duyarız.
Tanrım, harika olurdu.
24. HAFTA
PEMBE GÜLLER
-Ne haber? -Rahatsız ettiğim için özür dilerim.
-Bu saatte olunca biraz kötü hissettim. -Olsun. Ne oldu?
Özet geçmeye çalışacağım.
Ben, Emika'nın Ruka ile birlikte olmak istediğini sanıyordum.
Bu yüzden de DVD'leri birlikte götürmelerini, genel olarak da
takılmalarını falan önerdim.
Anlaşılan bu Emika'yı kızdırmış.
Yanlış fikirlere kapılmamamı söyledi.
Bunu duyana kadar, Emika'nın Ruka'yı yalnızca
yaşıtı olduğu için iyi anlaşabildiği biri olarak gördüğünü bilmiyordum.
-Peki. -Ben de şimdi anladığımı söyledim.
Ve özür diledim...
Emika'dan epey özür diledim.
Ama o sürekli benim lafımı kesip
"Hakkımızda yanlış bir şey düşünmeni istemiyorum." dedi.
"Şimdi ben aynı şeyi söylemedim mi?" der gibi oldum.
Ama uzatmadım çünkü karşısındaki insanın
tepkilerini anlayacak kapasitede
olmadığını düşünüyorum.
Dinlemeden cevap veriyor.
Diğer tarafın ne dediğini dinlemiyor bile.
Bana kalırsa ikiniz de ne haklısınız ne de haksız.
Ama birbirinizi anlayamadığınızdan
yanlış anlaşıldığınızı düşünüyorsunuz.
Emika ile ilgili belli bir ilk izlenimim vardı.
Ama ön yargılı davranıp davranmadığımı anlamaya çalışıyordum.
Bu nedenle de ona hep şans verdim
ama görüyorum ki haklıymışım.
İlk izlenimin neydi ki?
Diğer insanlarla empati yapabildiğini sanmıyorum.
Yine de ben yanlış anlıyor olabilirim.
Daha dün
Ryo ile birlikte Emika'nın gelecekle ilgili yakınmalarını dinledik.
Bunun ne kadar kaygı verici olabileceğini anlıyorum.
Ama ne dersek diyelim
Emika'ya ulaşamadık.
Ama bu son zamanlarda fark ettiğim bir şey.
Tavsiyelerimizi...
Daha doğrusu, onu dinledikten sonra kendi fikirlerimizi paylaştık
ama Emika sadece bizi savuşturdu.
Anlıyorum.
Sadece kendi hislerinden yakınmak istiyordu,
yani anlıyorum, zaman zaman hepimizin içini dökmesi gerekebiliyor.
Onu dinlemeye ve neler yaşadığını
anlamaya çalışmaya hazırım.
Onu anlamak istiyorum.
Birlikte vakit geçirerek
onu tanımaya devam etmek istiyorum.
Ben onunla arkadaş olmak istiyorum ama onun değişeceği yok.
IIDIBASHI, TOKYO
-Geldiğiniz için teşekkürler. -Memnun oldum.
Peppe'nin solo çalışmasının çıkışı için ilk olarak
takvimi kararlaştırmak istiyorum.
HARUNA HASHIMOTO - MITSURU KOBAYASHI TASARIMCILAR
12 Aralık'ta raflarda...
FUMITOSHI MAMENO, 43 BIG COMIC SPIRITS YARDIMCI EDİTÖRÜ
...olmayı umuyoruz.
Bu yüzden 10 Kasım'a kadar...
Baskıya hazır olmaları lazım.
Kapak için birkaç fikrimiz var.
Mevcut küreselleşme akımından dolayı
şu an Japonya'da yaklaşık 2,7 milyon yabancı yaşıyor.
Bu nedenle Japonya'ya ilk kez gelen bir yabancının
hislerini yansıtmak yerinde olur diye düşünüyorum.
-Anlıyorum. -Şöyle bir örnek hazırladım.
-Mingo, Hachiko ile fotoğraf çekiyor. -Anladım.
-Bu... -Harika bir konsept. Çok sevdim.
AKŞAM 10.30
Çok tatlı.
Sevdiğin bir anime var mı?
-Crayon Shin-chan... -Peppe arıyor.
Ne?
Alo?
Efendim?
Ne, yarın mı?
Evet, boşum.
Çok isterim.
Tamam, iyi şanslar.
İyi geceler. Yarın görüşürüz.
Yarın akşam 8.00'de.
-Saat 8.00'de, Prince Otelde. -Vay canına.
-Ne giysem? -Evet, hangi elbise?
-Değil mi? -Evet.
Daha fazlası olabilir mi sence?
Aranızda bir şeyler olabilir.
Sanırım.
Yarın pek çok şeyi netleştirebileceğimizi düşünüyorum.
Ama yani, bilmiyorum.
-Ben geldim. -Hoş geldin. Dur, baksana.
-Sen mi çizdin bunları? Güzelmiş. -Güzel olmamış mı?
Miyu ve Gengar. Üsttekini de Peppe çizdi.
Savaş ekranı.
Bugün neler yaptınız?
Ne yaptım?
-Bir dakika... -Toparlan bakalım.
Ne yaptım ben bugün?
-Durum iyi görünmüyor. -Bir dakika...
-Hatırlamaya... -Hazırlıksız yakalandın.
-Bir şey mi oldu? -Ne?
Peppe ile yemeğe, daha doğrusu içmeye gideceğiz yarın.
-Resmî ortam, değil mi? -Evet.
Ekstra seksi bir şeyler giy.
Kes şunu.
Ağzın kulaklarında.
Sen neler yaptın?
Bugün mü? Biraz alışveriş,
-sonra da iş aradım. -Güzel.
Düşünmem gereken çok şey var.
-Niye sırıtıyorsun? -Sırıtmıyorum.
Sana çok imrendim şimdi. Keşke benim de heyecandan
-sırıtacak bir şeyim olsa. -Çok fazla şey oluyor.
Ben de randevumda ne giyeceğime kafa yormak istiyorum.
Yarın çıkacak olmanıza sevindim.
Ne güzel.
Hana bugün mü gitti?
DUBLÖRLÜK İÇİN TAYVAN'A GİDİYORUM 28'İNDE DÖNERİM. HANA
Ama yarın değil öbür gün gelecek. 28'inde dönüyor.
Peki.
Sen 28'inde ne yapıyorsun?
Maçım var.
-Gösteri maçı. Neden? -Maç mı? Tüh.
Şey...
-Maç nerede? -Chiba'da.
-İzlemeye gitsene. -Çalışmam lazım.
-Akşam mı? -Evet.
Anladım.
Bir dakika, yok, aslında gündüz ve birinin beni götürmesi lazım.
-Arabayla mı? -Evet. Çok eşyam olacak.
-Bunu isteyebileceğin çok adam vardır. -Hiç de değil.
Neyse, taksi çağırırım.
Ne zaman boşsun peki?
29 ve 30'unda.
O günler boşum.
Ginza'da bana sushi ısmarlamak ister misin?
-Sen istiyor musun? -İstiyor muyum?
O tişörtü giydiğim için ne istersem alabileceğimi söylemişti.
Değil mi?
SHINAGAWA, TOKYO
SHINAGAWA PRINCE OTEL
-Seni gördüğüme sevindim. -Ciao.
Ciao.
-Harikasın. -Çiçek mi aldın? Sağ ol.
-Bunlar sana. -Teşekkürler.
-39. kata çıkacağız. -Harika olmuşsun.
39. kat mı? Vay be.
-Çok güzel olmuşsun. -Sağ ol.
-Üstündeki de çok yakışmış. -Öyle mi?
HARUKA OKUYAMA, 24 OYUNCU
RUKA NISHINOIRI, 20 YARI ZAMANLI PERAKENDE ÇALIŞANI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
GIUSEPPE DURATO, 26 MANGA ÇİZERİ
HANA KIMURA, 22 AMERİKAN GÜREŞÇİSİ
RYO TAWATARI, 26 PROFESYONEL BASKETBOLCU
TABLE 9 TOKYO RESTORAN VE BAR
AKŞAM 8.00
-İyi akşamlar. -Merhaba.
-Rezervasyonunuz var mıydı? -Evet. "Durato, Giuseppe".
Biz de sizi bekliyorduk. Bu taraftan buyurun.
-Basamağa dikkat edin. -Peki.
-Vay be. -Ne kadar güzel.
Masanız bu koridorun sonunda.
Teşekkürler.
Şahane.
Çok teşekkürler.
Teşekkürler.
Manzara çok güzel.
Böyle bir randevu hayal ediyordum.
Martini, şerefe!
Martini...
Martini.
Çok güzelmiş.
Bugün çalıştın mı?
-Bu sabah çizim yaptım. -Peki.
Sen çoğu zaman gelemediğin için ev çok ıssızlaştı sanki.
Her gün "Bu gece de gelmemiş. Bu gece de. Bu gece de." diyorum.
Ben de seni çok görmek istedim.
Daha çok vakit geçirmek, seni görmek istiyorum.
Hep gözlerime bakıyorsun.
-Ben mi? -Göz teması konusunda çok rahatsın.
-Durayım mı? -Hayır.
Her randevuna çiçek götürür müsün?
Standart mıdır?
-Hayır. -Peki.
Ayrıca...
...pembe gül seçmemin de bir sebebi var.
Neymiş?
Pembe ve kırmızı,
güllerde farklı anlama gelir, hiç duydun mu?
-Çiçeklerin anlamları yani. -Hayır.
-Farkı ne? -Pembe güller
filizlenmekte olan
bir aşkı simgeler.
Anlamı budur.
Kırmızı gülü ise yalnızca çoktan âşık olmuşsan verirsin.
Ve...
Ben senden çok hoşlanıyorum.
Sana karşı hislerim olduğunu fark ettim.
Bu yüzden de pembe gül vermek istedim.
Senin de benimle olmak isteyip istemeyeceğinden
emin olamadığım için şimdilik pembe aldım.
-Teşekkür ederim. -Zevkti.
İşte böyle.
Ben de senden hoşlanıyorum Peppe.
-Öyle mi? -Evet ve...
...seni daha yakından tanımak istiyorum.
Ama yanında çok huzurluyum.
Sadece biraz vakte ihtiyacım var, nasıl desem...
-Emin olmak için mi? -Evet.
Açıkçası
ben de öyle düşünüyorum.
Aslında seni daha geniş zamanda yakından tanımak isterdim.
Ama sen gideceğini söyleyince
geç kalmadan bunu söylemem gerektiğini düşündüm.
Vedalaşmadan yani.
Ben de işle delicesine meşgul olduğunu görüyordum.
Bu yüzden daha çok vakit geçirmek istesem de
dışarı çıkma teklifleriyle dikkatini dağıtmak
-ve seni yoldan çıkarmak... -Anlıyorum.
Ben de seninle vakit geçirebilmek için bu kadar çok çalışıyorum.
Böylece bir denge kurdum.
Bu akşamki gibi
iple çektiğim bir şey olunca daha sıkı ve iyi çalışabiliyorum.
-Seni tanımak için biraz zaman istiyorum. -Peki.
Buna hemen cevap veremem.
Önemli değil. Anlıyorum.
GECE 12.00
Ben geldim.
Hoş geldin.
Çok güzel olmuşsun! Ve...
-Ve bunlar da hediyem. -Çiçek mi?
-Peppe almış. -Peppe mi?
-Sana mı verdi bunu? -Bir sürü şey oldu.
-Ne oldu? -Bir sürü şey.
Bana karşı hisleri olduğunu söyledi.
Ne?
Bunu duyunca sevindim ama duygusal olarak hazır değildim.
Peppe'yi çok iyi tanımadığımı hissediyorum.
Bu yüzden biraz daha vakit istiyorum.
Hemen bir cevap veremedim.
Ona da bunu söyledim.
-Öpüşmediniz mi? -Hayır.
Öyle bir an olmadı hiç. Bir de yan yana oturuyorduk.
Sandalyeler de çok iriydi.
Kocaman kolçakları olduğu için yakınlaşmamız pek kolay olmadı.
Peppe bana pijama almış.
-Ne? -Kendi pijamasıyla uyumlu.
Ne? Ne güzel! Sence de öyle değil mi?
Hana ile pijama almaya gittiğimizde
sen de Peppe'ye bir takım almak istediğini söylemiştin.
-Bunu ona anlatmış mıydın? -Hayır.
-Yine de... -Aynı şeyi düşünmüşüz sanırım.
-Kes şunu! -Biliyorum.
Ne sevimli.
Çok.
O kadar mükemmel ki korkuyorum.
-Hâlâ uyumadın mı? -Hayır. Emika da ayakta.
Sohbet ediyorduk.
-Şu pijamaları görmek istiyorum. -Tabii.
Hediye paketi bile yapılmış.
Herhâlde. Yapmasam olmazdı.
-Gerçek bir hediye olmasını istedim. -Teşekkür ederim.
Siz de Emika ile pijama almıştınız, değil mi?
-Evet. -O zaman size çok imrenmiştim.
Ben de gidip kendime aldım.
-Ve sana da almadan duramadım. -Teşekkür ederim.
Lafı bile olmaz.
Çok tatlı.
-Değil mi? -Evet, çok güzel.
Çok sevindim.
-Uzun mu? Çok sıcak tutar. -Tabii ki.
-Son zamanlarda hava çok soğudu! -Mükemmel zamanlama.
Bedenini tutturabilmiş miyim? Şu an hiç emin değilim.
-Bu... -Medium mu?
Medium mu almışım?
-Evet medium. Bence gayet iyi olur. -Öyle mi dersin?
Benimki biraz büyük.
Çok da büyük değiller.
Biraz belki.
Yani, bir parça olabilir.
-Ama sonuçta pijama. -O kadar da önemli değil.
Dışarı bununla çıkacak değilsin.
-Belki... -Belki büyüyünce olur.
Bakkala giderken giyebilirim.
-Yorgun musun? -Hayır, iyiyim.
-Değil misin? -Çok eğlendim.
-Öyle mi? Ben de. -Evet.
-Ne? -Ne?
-Bir şey mi oldu? -Hayır.
Bu gece bunları giyeceğim.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Ah! -Neyi destekleyeceğimden emin değildim.
Tanrım.
Az kalmıştı.
Neden Peppe?
-Sonunda oluyor. -Kesinlikle.
Hepimizi ateş bastı.
Aralarındaki o çekim! Çok ateşliydi.
-Aferin size. -Ne gelişme ama.
Öpüşmeye çok yaklaşmışlardı! Ama Peppe o kadar tatlı ki zorlamadı.
-Haklısın. -Evet.
-Bir dakika, öpüşecekler mi? -"Biz, öpüşüyor muyuz?"
Çok güzeldi!
-"Biz..." -Sonra aynı anda "Ne?" dediler.
-O sahne... -İnanılmazdı.
-Olağanüstü! -Çok tatlıydı.
Keşke öpüşselerdi. Sonra da şey derlerdi kesin,
"Aslında o mükemmel manzaranın karşısında öpüşmemiz lazımdı, değil mi?"
-Böyle bir şey. -Eyvah!
Tokui, çok çapkınsın.
-Niye susadın? -Pipet kullanmayacak mısın?
Shochu içer gibi içtin resmen.
-O sadece maden suyu. -Durun...
-Kuro Kirishima değil mi bu? -Hayır, sadece su.
Neyse, o sahne mükemmeldi
-ama önce... -Hiç beklemiyorduk.
-Hana'nın -Hana çok kızgındı!
Emika hakkında böyle düşündüğünü fark etmemiştik.
"Bana başkasıyla empati yapamayan biri gibi gelmişti
ki haklıymışım."
-Bazı kadınlar anlaşamıyor işte. -Evet.
-Farklılar... -Birbirlerini anlamayacaklar.
Emika şimdi de Hana'nın yokluğunda Ryo ile yakınlaşmaya çalışıyor.
-Ne cesaret ama. -Meydan okumaya hazır.
-Ama o sorma şekli... -İğrençti!
"Ginza'da sushi ısmarlamak ister misin?"
Çok kötüydü.
-Şaka yapıyordu, değil mi? -Umarım öyledir.
Sonra Ryo'nun, ona istediği bir yemek borçlu olduğunu söyledi.
Bunu o kadar ifadesiz söyledi ki.
Katlanamadım.
Şaka bile olsa
bana teklif ettiği yemeğin bu olmasına sinirlenirdim.
-Ben de. -Bir de "İşin var mı?" diye sordu.
Ryo da "Maçım var" dedi.
Ve Emika "Taşımam gereken çok şey var da." diye devam etti.
-Bu... -Kas gücü gerektiğini söyledi.
Yardım istemenin başka yolları da var.
"Taşımam gereken çok şey var da, biri bana yardım edebilir mi?"
Böyle dese çok daha iyi olurdu.
Ben başından beri Emika'nın o karanlık,
pasif agresif karakterini görmeyi bekliyordum, sonunda oldu.
GINZA, TOKYO
AKŞAM 6.30
-Hele şükür. -Ne?
-Çok bekledim. -Ama erken çıktım.
On dakika erken geldim. Beklettiğim için özür dilerim.
Çok acıktım. Haydi gidelim.
-Gerçekten Ginza'yı mı seçtin? -Evet.
Şaşırdım. Ben şaka yapıyordum.
SUSHI YAMAKEN
-"Tawatari" adına rezervasyonumuz vardı. -Hoş geldiniz.
-İyi akşamlar. -Merhaba.
Sushi için iki menümüz var.
Birincisi kişi başı 10.000 yen, diğeri 12.000 yen.
12.000 yen olandan alalım.
Evet, teşekkürler.
-Damak hoşluğu olarak otsukuri. -Teşekkürler.
Nefis görünüyor.
Geçen gün Hana ile
tartıştığınızı duydum.
-Duydun mu? -Evet.
Peki.
-Ne düşünüyorsun? -Bana göre
ikimiz de haklıyız.
Hana'nın gözüyle, Ruka ile vakit geçirmemin
-böyle anlaşılmasını... -Herkes öyle düşünmez mi?
...anlayabiliyorum.
Ama yaptığımın yanlış olduğunu da düşünmüyorum.
Birlikte yaşadığın insanlarla gergin olmak berbat değil mi?
-Evet, hiç hoşlanmıyorum. -Çok stresli.
Şu an evde çok güzel bir ortam var
ikinizin kavgasıyla bu bozulursa yazık olur.
Barışabilir misiniz sence?
-Barışacak bir şey yok ki. -Gerçekten kavga etmediğinizi biliyorum.
-Ortada... -İkiniz de derdinizi anlatamadıysanız...
Benim konuşacak bir şeyim yok.
Sadece meselelere farklı yaklaşıyoruz bence.
-Buyurun, yağlı mavi yüzgeçli orkinosunuz. -Teşekkürler.
Yaşasın.
Nefis.
-Çok güzelmiş. -Harika.
-Sezon ne zaman başlıyor? -Haftaya pazar.
Bir basketbol sezonu ne kadar sürüyor?
Ekimde başlar, nisan sonu ya da mayıs başında biter.
O zaman daha da yoğun olacaksın?
Evet, neredeyse her cuma, cumartesi ve pazar
-deplasman maçları var. -Gerçekten mi?
Bazı maçlar çarşamba olabiliyor, o yüzden salı günü giderim.
Evet...
-Eve pek gelemeyeceksin yani. -Doğru.
-Affedersiniz? -Buyurun.
Hesabı alabilir miyim?
Şuradan alabilirsiniz.
-Ellerinize sağlık. -Evet, teşekkürler.
-Teşekkürler, çok lezzetliydi. -Ellerinize sağlık.
-Yine bekleriz. -Geleceğiz, teşekkürler.
Çok teşekkürler.
Tişörtüm sayesinde sushi yedim.
-Ben geldim. -Hoş geldin. Parlıyorsun.
Evet, ring makyajımı çıkarmadım.
Uzun zaman olmuştu.
-Tayvan'dan hediye getirdim. -Yardım lazım mı?
-Hallederim. Şu çantaları çıkarayım da. -Tamam.
Gerçekten çokmuş. Yardım istemediğine emin misin?
Çok fazla şey var.
Teşekkürler.
-Elma şırası mı aldın? -Çok canlı görünüyorsun.
Şimdi banyodan çıktım.
Hiç hoisin sosu yemiş miydiniz?
-Hiç duymadım. -Duymadım.
Tayvan'dan doğruca buraya mı geldin?
Önce Tayvan'da dublörlük yaptım...
-Eğlenceli miydi? -Evet, harikaydı.
Sonra geri döndüm ve Nagoya'da maça çıktım.
-Şimdi de oradan geliyorum. -Epey yoğun bir program.
-Yakında yine gideceğim. -Evet...
Doğru. Ne zaman? Şunu alabilir miyim?
Tabii ki, al lütfen.
Ayın ikisinde ayrılacağım.
-Çok yakınmış. -Biliyorum, öyle gerçekten.
-Ne çok yemek var. Kim alışveriş yaptı? -Ben.
-Ne pişireceksin? -Henüz bakamazsın.
-Neden? -Sürpriz.
Ne? Çok gizemlisin.
-Siz neler yaptınız? -Bu çok güzelmiş.
-Senden ne haber Ruka? -Bugün bir yemek kursuna gittim.
-O malzemelerin sebebi bu demek. -Ne yaptınız?
-Sürpriz olacak. -Peki, anlaşıldı.
Emika nerede?
Ve Ryo?
Not yazmamışlar, bilemiyorum.
Birlikte çıkmışlardır belki?
-Emika nasıl? -İyi.
O konuşmadan sonra
-onunla pek konuşmadım. -Öyle mi?
Sadece gelip geçerken kısa sohbetler.
Ama gitmen gerekiyordu. Şimdi ne düşünüyorsun?
Şimdi olay soğuyunca, biraz abartmış olabilirim diye düşünüyorum.
Bazen hislerime kapılıp
fevri hareket edebiliyorum.
-Ama konuşmanızda sorun yok, değil mi? -Evet, konuşabiliriz bence.
Peppe ile siz ne yaptınız?
Randevunuz nasıldı?
Ne oldu?
-Ne? Öpüştünüz mü? -Hayır.
Öpüşmedik. Ama iyi bir noktadayız.
Öpüşür gibi mi oldunuz?
-Yani, hayır... -Bırakalım da anlatsın.
Ama
ona ne diyebileceğimi bilemiyorum.
Hâlâ emin değilim.
Odada koşmak istiyorum.
Koş istersen. Çatıya çıkıp gel.
Bir tur atacağım.
Ne? Bu harika!
-Çok acayip! -Öyle.
-Evet, anlıyorum. -Yanınızdayken belli etmeden
duramam.
Tanrım.
-Sırıtmamaya çalışırım. -Önemli değil.
Kendini zorlama. İstersen gülebilirsin.
-Ben geldim. -Hoş geldin.
-Selam Ruka.
-Peppe, yerine oturdum ama. -Önemli değil.
-Hoş geldin. -Birileri mutlu gibi. Herkes buradaymış.
-Ben geldim. -Hoş geldin.
-O kıyafetler ne? -Çok havalı görünüyorsun.
-Hoş geldin. -Sen de.
Açık gömlekle İtalyanlara benzemişsin.
-Niye bu kadar süslendiniz? -Yemeğe gittik.
-Sushi yedik. -Nerede?
Ginza'da.
Tişört için bana Ginza'da sushi ısmarladı.
Ödül olarak istediğim bir yere yemeğe götüreceğini söylemişti.
Ben de şakayla "Ginza'da sushi" dedim ama gerçekten gittik.
Önerimi ciddiye aldı.
Teşekkür ederim. Yemek harikaydı.
Bulutların üzerinde gibisin.
-İçtiniz mi? -Cennette gibiyim. Hayır.
Sarhoş gibisin.
-Cennetteyim. -Çok mu mutlusun?
-Evet. -Sushi yedin diye?
Hayır... Yani, evet, ondan.
Sushi de güzeldi. Keyfim yerinde.
Olamaz...
Küpelerimi unutmuşum.
Nerede?
"CD" logolu olanlar mı?
-Nerede? -Restoranda mı?
-Restoranda mı bıraktın? -Evet.
-Niye? Orada nasıl bırakabilirsin ki? -Acıttılar, ben de çıkardım.
-Canımı... -Yemin ederim ahlaksız bir şey yapmadık.
-Ondan değil. Sadece şaşırdım. -Bir şey olmadı.
-Yemin ederim bir şey yapmadık. -Sushi yerken küpe çıkarmak garip de.
Canını epey acıtmış olmalılar.
Kulağında bir sorun mu vardı?
Hayır.
Restoranı aramam lazım. İnanamıyorum...
-Peppe, biraz vaktin var mı? -Tabii.
Randevunuz nasıldı?
-Randevu mu? -Dinlemek için sabırsızlanıyorum.
-Ruka da ben de. -Peki.
Randevu epey eğlenceliydi.
-Ve? -Ne?
Ondan hoşlandığımı söyledim.
Haruka bunu size kendi söylemek ister muhtemelen
ama bunu söylemezsem gerisini anlamayacaksınız.
Bir önceki randevumuzda Haruka benimle
yakında evden ayrılmayı düşündüğünü paylaştı.
-İlk bana söyledi. -Benim de haberim yoktu.
-Ev onsuz çok sessizleşecek. -Değil mi?
Ben de gideceğini bildiğim için
onu daha büyük bir randevuya çıkarıp hislerimi söylemek istedim. Yoksa...
-Pişman mı olurdun? -Aynen öyle.
Bu durum beni üzüyor.
Gideceğini söylediğinde çok şaşırmıştım.
Ama sonuçta
-bir daha görüşmeyecek değilsiniz. -Evet ama...
-Her gün görmeye alışmışken... -Evet.
Bilemiyorum.
Herkes "Görüşürsünüz." diyor.
Bağları koparmamak kolaymış gibi. Ama öyle mi gerçekten?
Belki yabancı olduğum için bana öyle geliyordur.
Ama Japonlar hep tekrar görüşeceğimizi söylüyor.
-Ve sonra görüşmüyoruz. -Nezaketen söylüyorlar.
Bu program bittiğinde de
-Beni kesinlikle göreceksin. -ikinizi de görmek istiyorum.
Haruka ile de böyle olmasından korkuyorum.
Birlikte yaşamamaya başlayınca onu göremeyeceğimden.
Gerçi elimden geleni yapacağım ama.
Anlıyorum. İçinden gelen her şeyi söyleyebildin mi?
Evet, hiçbir pişmanlığım yok. Her şeyi söyledim.
Ne olursa olsun harika bir akşamdı.
Bar şahaneydi.
Neler olur kim bilir?
Kim bilir?
Bunu tekrar konuşacağımızdan eminim.
O zaman
her şey netleşir umarım.
Su ister misin?
Sen çay ister misin?
O çaydan mı?
-Biraz kalmıştı. -Sıcak mı?
-Evet. Sen soğuk mu isterdin? -Yok, sıcak istiyorum.
-Teşekkürler. -Hâlâ biraz sıcak.
Teşekkür ederim.
Demek dün Emika ile yemeğe gittiniz?
-Evet. -Nasıldı?
Sizden bahsettik.
Gerçekten mi? Neyimizden?
Aranızı düzeltmenin iyi olacağını söyledim.
O da zaten sorun kalmadığını söyledi.
-Öyle mi dedi? -Daha fazla konuşmaya
-gerek olmadığını düşünüyor. -Ciddi misin?
-O çoktan konuyu kapatmış gibi. -Gerçekten mi?
Benim için hâlâ zor bir durum bu.
Takılmaya gerek yok bence. Unut gitsin.
Tamam, o zaman ben de daha fazla düşünmem.
-En iyisi bu. -Ama bir daha tuhaf bir şey yaparsa
bir şey söylemek zorunda kalabilirim.
Göreceğiz.
-Hoş geldin. -Ben geldim.
-Hoş geldin. -Hoş geldin.
-Bir yudum alabilir miyim?
Hep birlikte yemek yiyorsunuz demek.
-Sen yedin mi? -Evet.
Ne yedin?
Akşam 6.00 gibi kızarmış pilav ve gyoza yedim.
-Güzel ikili. -Acıkmadın mı peki?
Yemeğimin sadece yarısını bitirebildim.
-Neden? -Kalanını dolaba kaldırdım.
Çok gerginim.
-İştahımı etkiliyor. -Neden gerginsin ki?
-Teslim tarihim yarın. -Anladım.
Ama her şey planladığım gibi gidiyor.
-Ryo nerede? -Gitti sanırım.
-Görmedik. -Hey, Ryo?
Ne yapıyor ki?
Yemekte çalıştığım için kusura bakmayın.
-Sorun değil. -Öncesinde biraz konuşabilir miyiz?
Tabii, konuşalım.
Nerede? Burada mı?
-Burada değil... -Burada mı?
-Yukarıyı tercih ederim. Daha iyi. -Zaten buradasınız.
-Lütfen. -Haydi gidelim.
Hoşça kalın.
Kokteyl ister misin?
-Böyle iyiyim. Elma şıramı alacağım. -Tamam.
Elma şıran.
Ne kadar rahatsız edici.
-İyi misin sen? -Eyvah...
Gerçekten çok rahatsız ediciydi.
Görülmemiş seviyede.
-Değil mi? -Ne iğrenç.
Ryo'nun bunu gerçekten yaptığına inanamıyorum.
Bence Emika, gerçekten Ginza'da sushi yiyeceklerini
düşünmediğini söyleyerek kendini kurtarmaya çalışıyordu.
Bunu neden o anda söylersin ki?
-Aynen öyle. -Haksız sayılmazsın.
Bu doğru olsa planı yaptıkları zaman söyleyebilirdi.
-"Gidiyor muyuz? Ben şaka yapmıştım." -Evet.
Ginza'da buluşacakları belliydi.
Emika yemek ısmarlanmasına çok alışık.
-Öyle. -Değil mi?
Mükemmel bir sushi servis edildi ama Emika heyecanlanmadı bile.
-Çok doğru. -O nigiri geldiğinde...
-İnsan büyülenir. -Hele o orkinos muazzamdı.
-Güzel, ipeksi orkinos nigiri. -Heyecanlansana!
Ne kadar ipeksi olduğunu fark ettiniz mi?
-Yağlı ve nefis görünüyordu. -Mükemmel.
İnsan biraz etkilenir.
Ayrıca o küpe meselesi...
-En kötüsü oydu. -Şok oldum.
-Bu... -Acayipti.
Bir çift küpe için ne telaş yaptı.
Yapacak ki etraftakiler meraklansın,
"Ne yaptın da
-küpeleri çıkarman gerekti ki?" -Merak edilir tabii.
-Bu apaçık Hana'ya bir saldırıydı. -Öyle mi?
Emika, bir önceki konuşmalarından ötürü kendini mağlup hissediyor olmalı.
Yemekten sonra ise aksine, öne geçtiğini düşünmüştür.
Onun sevinci bundandı, Ryo ile vakit geçirmekten değil.
Emika gerçekten
iyi vakit geçirdiği için mutlu olmuş olamaz mı?
-Kesinlikle hayır. -Mümkün değil.
Öyle olsa "Çok güzeldi! Hepiniz gidin." derdi.
-"Restoranın yerini söyleyelim." -Evet veya "Enfes değil miydi Ryo?
Herkesin gitmesi lazım." derdi.
Ama öyle demedi. "Cennette gibiyim."
-İğrenç. -Çok sinir bozucu.
-Resmen savaş boyalarını sürmek bu. -Aynen öyle.
O mırıldanması da korkunçtu.
Aynı pavyonda çalışmadığımız için seviniyorum.
Birlikte çalışıyor olsak ben daha çok motive olurdum.
Ama onunla yaşamak korkunç bir şey.
Motive mi olurdun?
-Benim kızım zekidir. -Sert.
Haklısın. İş yerinde olsa daha çok çalışırdık, biterdi.
O kadar aşikâr ki Hana da bunun kasıtlı yapıldığını anlamış olmalı.
-Tabii ki anladı. -Bunlar çok aşikâr hamleler.
Ben Ryo'nun bu durumu düzeltmesini istiyorum.
-Ryo yanlış bir şey yapmadı. -Evet...
-Bence olup bitenin farkındadır. -Öyle mi? Neden Ginza o zaman?
Ben bildiğine eminim.
Ama gerçekçi olalım, adam televizyonda. O yüzden "Gidelim, tamam." demiştir.
"10.000 yen mi, 12.000 yen mi? Aman, 12.000 yen olsun."
Mecburdu. Başka ne yapacaktı ki?
O an nasıl "Yok ya, sushi dışında bir şey olsun." desin?
Ruka da hiç ortada yoktu.
Ama yemek kursuna gidiyor, hatırlatırım.
-Doğru. Kayıt olmuştu. -O nereden çıktı ki?
Çok abartıyor.
İyi bir yemek öğrenmiş olmalı. Ya şeyse...
Ya şu Çin yemeğiyse, hatırladınız mı?
Neydi adı?
Keşişler...
-Tokui? -Heyecanlandı.
Genç keşişlerin tadına bakmak için çitlerden atladığı çorba.
-O kadar ünlü bir yemek mi varmış? -Evet.
Efsanevi bir çorba?
Aynen öyle. Onu öğrenmiş olmalı.
Güvecin içine bir sürü şey dolduruyorlar, değil mi?
"Sürpriz" dedi. Ama onu hiç yemek yaparken görmedik.
Evet.
"Bakamazsın." falan diyordu.
Çok güzel taklit ettin.
Yaşlarınız yakın ve iyi bir aktörsün.
Ruka'yı içselleştirmiş, her an taklide hazır.
Bence kendi güvenliğin için o karakteri öldürmen lazım.
GECE 11.00
-Hey. -Selam.
-Merhaba.
Biz de seni arıyorduk.
-Herkes beni mi özledi? -Evet.
Ne çok seviliyorum.
Ryo, Haruka ile benim konuşmamız lazım.
Tamam.
-Evet. -Ryo, sakıncası yoksa...
Herkes çatıda seni bekliyor.
Anladım. Pardon, mesajı alamamışım.
-Tamam, izninizle. -Güle güle.
-Herkes çatıda. -İzninizle.
-Ryo çok komik. -Evet.
-Pekâlâ... -Evet.
Bardaki sohbetimizle ilgili bir cevap vermek istiyorum.
-Ben de Pokémon GO ile ilgili sandım. -Ne?
-Pokémon GO mu? -Dalga geçiyorum.
-Peki. -Evet...
-Üç gün oldu. -Evet.
İlk konuştuğumuzda cevap veremeyecek kadar şaşkındım.
Biraz zamana ihtiyacım vardı.
İyice düşündüm ve...
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu